Aşık Veysel dizeleri be güzel tanımlamış zaman çizgimizi. Uzun ince bir yoldayım Gidiyorum gündüz gece Bilmiyorum ne haldeyim Gidiyorum gündüz gece Dünyaya geldiğim anda Yürüdüm aynı zamanda İki kapılı bir handa Gidiyorum gündüz gece Kırkdokuz yıl bu yollarda Ovada dağlarda çöllerde Düşmüşüm gurbet ellerde Gidiyorum gündüz gece Şaşar Veysel iş bu hale Kah ağlaya kah güle Yetişmek için MENZİLE Gidiyorum gündüz gece Bize ayrılan zaman çizgisinde hah şen , kah üzgün yürüyüp gidiyoruz. Bu süre içinde büyük sevinçler , küçük kavgalar , açlık , tokluk her şey var. Soğuk bir günde içilebilen bir tek çayın verdiği zevk , hiç paran yokken cebinin yırtığından kayarak astarda gizlenmiş 20 TLyi bulmak , sınavlardan geçmek , teskereyi beklemek... İşte Time Line...